Specjaliści

Zadaniem logopedy jest:

• Profilaktyka (zapobieganie)
• Rozpoznawanie (diagnoza)
• Terapia (Usuwanie wad wymowy).

Do najczęściej spotykanych zaburzeń mowy zalicza się:

Seplenienie proste- zamiana głosek szumiących („sz”, „ż”, „cz”, „dż”) na syczące („s”, „z”, „c”, „dz”), np. szal – „sal”, czekolada- „cekolada”.
Seplenienie miedzyzębowe – podczas wymowy głosek detalizowanych język wsuwany jest między zęby.
Artykulacja zmiękczona głosek syczących, np. sanki- „sianki”
Artykulacja twarda głosek miękkich, np. ciasto- „casto”
Bezdźwięczność- głoski dźwięczne ulegają ubezdźwięcznieniu, np. woda- „fota”
Rotacyzm- brak głoski „r” lub nieprawidłowa jej wymowa
Kappacyzm- nieprawidłowa artykulacja głoski „k”, np. kot- „tot”.
Korekcja wad wymowy polega na:

Usprawnianiu aparatu artykulacyjnego (język, wargi, podniebienie miękkie)
Kształtowaniu słuchu fonematycznego (wysłuchiwanie i różnicowanie dźwięków mowy)
Wywoływaniu, korygowaniu i utrwalaniu prawidłowej wymowy głosek w nagłosie, śródgłosie i wygłosie.
Efektywność terapii zależy w dużej mierze od systematycznej pracy rodziców z dzieckiem. Zaleca się aby ćwiczenia zaproponowane przez logopedę były wykonywane codziennie.